Ang Sakit na Pangingimbulo

PLPHP - Imam Ibn Taymiyyah

Ni Imam Ibn Taymiyyah

Salin sa Wikang Pilipino ng PLPHP


Ang pambungad na ito ay naglalayong ilarawan ang pangingimbulo na sakit sa puso ayon sa pagpapaliwanag ni Ibn Taymiyyah

 

v   Ang panibughu/pagseselos ay isa sa malaking pagkakasala na nakakasira sa ating mabubuting gawain ng kasing bilis ng pagsunog ng apoy sa kakahuyan at mga toyong damo na maging abo

 

"Ang panibugho ay binubura ang mga mabubuting gawain, tulad ng pag-ubos ng apos sa kahoy.” [Sunan Ibn Majah]

 

v   Ang panibughu/pagseselos ay inilarawan bilang sakit ng Propeta, Sumakanya nawa ang kapayapaan.

 

v    Ang panibughu/pagseselos ay hindi pagsangayon o pagkagalit sa mabuting pangyayari sa iba.

 

v    Ang panibughu/pagseselos ay pagsuway sa takda ng Allah sa Kanyang pagbigay ng biyaya sa iba.

 

v    “Ang panibughu/pagseselos at paniniwala ay hindi maaring makapagsama sa puso ng isang alipin.” [Ibn Hibban, saheeh]

 

v    “Ang mga tao ay nasa mabuting kalagayan habang sila’y hindi nagpanibughu/nagseselos.” [At-Tabarani with trustworthy narrators]

 

v    Ang panibugho/pagseselos ay isang katangian ng mga Hudyo na kanilang ipinamalas sa Propeta, Sumakanya nawa ang kapayapaan, na nagdulot sa kanya ng panakit.

 

v    Ang panibugho/pagseselos ay nagiging sanhi ng sama ng loob o hidwaan.

 

v    Ang Propeta Muhammad, Sumakanya nawa ang kapayapaan, ay inilarawan ang panibugho/pagseselos na sanhi ng pagkawatakwatak ng relihiyon.

 

v    Ang mga Muslim ay inuutusan sa Surah Al-Falaq upang magpakupkup sa Allah laban sa kasamaan ng mga naninibugho/pagseselos kapag sila’y naiingit.

 

v    Ang pangingimbulo ay higit na masama kaysa karukhaan, sapagkat ang pulubi ay napagkaitan lamang ng mabubuting biyaya, bagamat ang naiinggit ay inaayawan ang mag biyayang bigay ng Allah sa kanyang mga Alipin.

 

v    Walang sinumaman ang nagiging tunay na naniniwala hanggat naisin niya sa kanyang kapatid kung ano man ang ninanais niya sa kanyang sarili.

 

Napag-alaman na ang mga taong may malaking pagkagambala ay ang mga mapanibugho, sila ang mga taong walang kapayapaan at patuloy ang pagdadalamhati.

 

Ang matinding panakit ay nagmumula sa isang na-iinggit na siyang suwail sa Allah at ang Kanyang panuntunan ay magkakaroon ng matinding sakuna.

 

Binigkas ni Al-Mubarrad ang mga sumusunod:

 

Ang mata ng na-iinggit ay palaging nakakakita ng kaguluhan, nagdadala ng kasamaan at nagtatago ng kabutihan.

 

Masaya kayong magkakilala, ng may mukhang nakangiti, habang ang puso ay nagtatago ng kanyang tunay na damdamin.

 

Ang panibugho ng na-iinggit ay mangyayari ng walang dahilan, at hindi tumamatanggap ng paumanhin kapag siya’y salakayin.

 

 

Ang mga sumusunod ay nakuha sa akda ni Ibn Taymiyyah's "Diseases of the Hearts and Their Cures" [©1998 Al-Hidaayah]

 

 

Sa maiksing pananalita, ang pangingimbulo (hasad) ay pagkapoot at pagtanggi sa mga mabubuting biyaya na ipinagkaloob ng Allah sa iba. Ito ay may dalawang uri:

 

1)    Ang kinamumuhiang uri ng panibughu ay ang walang hanggang pagkapoot sa mga biyayang ipinagkaloob ng Allah sa kina-iinggitan. Ito ang uri ng pagseselos na nagdudulot ng pagsisi, kayat kapag ang isang tao ay napopoot sa isang bagay, siya’y nasasaktan at nagdadalamhati sa pagkakaroon ng bagay na kanyang kina-aayawan, at ito’y nagiging sanhi ng sakit sa kanyang puso tulad ng kanyang pagnanais sa pagkawala o pagkatanggal ng biyaya mula sa kanyang kina-iinggitan maging ito man ay walang na-ibibigay na kabutihan sa kanya maliban sa isang bagay na ang poot at paninibugho ay mapapawi sa kanyang puso. Ngunit ang sama ng loob ay hindi maaalis maliban sa patuloy niyang pagmamasid sa kanyang pinagseselosan na ang naninibugho ay nagiginhawaan kapag ang mabuting biyaya ay nawala, ngunit ito’y nagiging malala tulad ng kalagayan ng isang may sakit, sapagkat maari na ang kina-iinggitang biyaya o katulad nito ay muling babalik sa kanyang pinagseselosan. Kayat sinabi ng pangalawang pangkat na: “Ito’y pagnanais na ang biyaya ay mawawala, katotohanan ang mga biyayang maliban sa kanyang ipinagkaloob ay ninanais bawiin.

 

2)   Na kanyang  kina-aayawan ang kapwa taong nakahihigit sa kanya, at kanyang minimithing maging katulad niya o kaya’y nakahihigit, kayat ito’y pagseselos at tinawag itong “Ghubta”, at ang Propeta Muhammad, Sumakanya nawa ang kapayapaan, ay tinawag itong ‘Hasad  sa hadith na iniulat kapwa nila Al-Bukhari at Muslim na sinalaysay ni Ibn Mas’ud at Ibn Umar, Sumakanila nawa ang kapayapaan, na niya, Sumakanya nawa ang kapayapaan: “Walang pag-iinggit maliban sa dalawang bagay: Ang taong pinagkalooban ng kaalaman ng Allah at ginamit ito at itinuro sa ibang tao, at ang taong biniyayaan ng Allah ng yaman at ari-arian kasama ng lakas sa paggastos ng dahil sa Allah lamang at sa Katotohanan.”

 

Ito ang salaysay ni Ibn Mas’ud. Ang salaysay ni Ibn Umar ay, “Ang taong pinagkalooban ng Allah ng kaalaman sa Qur’an at binibigkas sa araw at gabi, at ang isang taong biniyayaan ng Allah ng yaman at ari-arian na kayang ipinamamahagi sa kawanggawa sa araw at gabi.”

 

Kayat ipinagbabawal ng Propeta, Sumakanya nawa ang kapayapaan, maliban sa dalawang bagay na tinag-uriang Al-Ghupta, samakatuwid ang taong nagnanais sa kalagayan ng ibang tao at kina-iinggitan na ang taong ito ay nakahihigit sa kanya (na hindi minimithing mawawala sa kanya).

 

Kapag ito’y tanungin: ‘Bakit ito naging (ghubta) ang tawag sa pangkainggit kapag ninanais lamang ang biyayang ito mula sa Allah? Sinasabing, ‘Ito’y pagnanais na nagbibigay daan upang kainggitan ang mga biyaya ng Allah sa ibang tao at ang kanyang hindi pagnanais na ang taong ito ay nakahihigit sa kanya sa biyaya. Sapagkat ang simula nitong pagkainggit na ito ay pagnanais, kayat ito’y tinawag na pagkainggit kasunod ng pagnanais. Hinggil sa pagnanais na pagkalooban siya ng biyaya ng Allah na walang pagpansin sa kalagayan ng iba ay hindi matawag na pagkainggit.”

 

Ito ang dahilan kung bakit ang napakaraming tao ay nasubukan itong pangalawang uri ng pagkainggit at tinawag itong Al-Munaafasah (competition) sapagkat dalawang to ang nag-uunahan upang makamit ang isang bagay, kapwa silang nagmimithing makamit ang isang mabuting bagay. Ang dahilan ng kanilang pagpupursige nito ay siyang nagiging sanhi upang kaaayawan nila na ang iba ay makamit ang biyayang ito hindi siya tulad ng sa paligsahan na ayaw magpatalo sa isang paligsahan.

 

Ang tunggalian ay hindi kinaaayawan sa pangkalahatan, kundi ito’y pinupuri kapag nakikipag-unahan sa pagkamatuwid (sa landas ng Allah). Sinabi ng Allah:

 

“Katotohanan ang mga matutuwid ay magbunyi. Na ang Trono ay nakatingin. Maaninag mo sa kanilang mukha ang sigla at tuwa. Sila’y bibigyan ng inuming selyadong alak.Ang huli nito ay ang halimuyak ng musk, at dahil dito hayaang magkaroon ng tunggalian yaong gustong makipagtunggali. [Qur’an (83):22-26]

 

Kayat tayo dapat ay makipag-unahan sa kabutihan sa kabilang-buhay at hindi sa kabutihan sa pansamantalang daigdig na ito.

 

Ang espirito ay hindi na-iinggit sa kahirapan at ito ang dahilan kung bakit ang Propeta, Sumakanya nawa ang kapayapaan, ay hindi binanggit ito kahit na ang mga mujahid – yaong nakipagdigma ng dahil sa Allah, ay nakahihigit kaysa sa taong ginagamit ang yaman sa kawanggawa, tulad ng Propeta, Sumakanya nawa ang kapayapaan, ay hindi binanggit ang taong nagdadasal, pag-aayuno ng dahil sa Allah lamang at periligiyo sapagkat walang nakikitang pakinabang ng taong gumagawa sa mga ito na maaring siya’y purihin o kamuhian, hindi tulad ng makakamit sa pagtuturo at pagbibigay sa kawanggawa.

 

Pangkaraniwang, ang pangingimbulo ay umuusbong kapag ang iba ay nagkamit ng kapangyarihan at awtoridad, kaya't malimit na ang gumagawa nito ay hindi kina-iinggitan kahit na siya ay mabiyayaan ng higit na maraming pagkain, inumin at asawa kaysa iba, hindi tulad ng dalawang naunang biyaya ng kapanyarihan at awtoridad, sapagkat sila ang nagdudulot ng matinding  pangingimbulo.

 

Pinuri ng Allah ang mga Ansaar sa kanyang pagsasabi: "At wala silang pangingimbulo sa kanilang puso sa kanilang ipinamigaysa mga Muhaajiroon, at kanilang inuuna sila sa kanilang pangangailangan maging sila rin ay nangangailangan nito." [Al-Hashr (59):9]

 

At ang pangingimbulo na sadyang kinasusuklaman, ang Allah ang nagsabi nito sa mga Hudyo:

 

"Marami sa nga Taong Aklat ang nagnanais kapag maari nilang ilayo kayo sa inyong pananampalataya pagkatapos kayong naniwala, dahil sa pangingimbulo na nagmumula sa kanilang sarili kahit na ang katotohanan ay naging maliwanag sa kanila." [Al-Baqarah (2):109]

 

'Ninanais nila', ang ibig sabihin ay inaasam kayong tumalikod sa inyong pananampalataya dahil lamang sa pangingimbulo. Kaya ang pangingimbulo ang siyang nagpapasya sa kanilang pagnanasa kahit na ang katotohanan ay naging maliwanag sa kanila. Ito ay dahil sa kanilang nasasaksihan ang mga biyayang naipagkaloob ng Allah sa inyo, katunayan nasasaksihan ka nilang nakakamit ang mga biyayang hindi nila nakakamit - kinaiinggitan ka nila. Ito rin ay nabanggit sa ibang taludtud sa Qur'an:

 

"At sila'y nangingimbulo sa mga taong pinagkalooban ng Allah ng biyaya mula sa Kanyang kasaganaan? Ngunit Aming ibinigay sa inanak ni Abraham ang Aklat ng Karunungan, at iniharap sa kanila ang malaking kaharian. Kasama sa kanila ay ilan sa mga naniniwala sa kanya (Muhammad) at ang ilan ay ikinubli ang kanilang mukha mula sa kanya at ang Impiyerno ay sapat sa kanila …." [An-Nisaa' (4): 54-55]

 

"Sabihin: Ako'y nagpapakupkop sa Diyos ng Bukang Liwayway. Ang kasamaan na dulot ng kanyang mga nilikha. At ang kasamaan sa tuwing pagsapit ng gabi sa kanyang kadiliman. At ang kasamaan ng mga pangkukulam kapag hinihipan niya ang buhol. At kasamaan mula sa pangingimbulo kapag siya'y nangingimbulo." [Al-Falaq, (113):1-5]

 

Kaya't ang isang nangingimbulo ay kinamumuhian ang mga biyayang ipinagkaloob ng Allah sa iba ay isang mang-aapi. Katulad din ng kinaaayawan ang ibang napagkalooban ng biyaya at ninanais ding magkaroon ng katulad nito, ito ay ipinagbabawal sa kanya maliban kung ito ay siyang magiging sanhi upang lalo siyang mapalapit sa Allah. Kaya ang pagnanais na magkaroon ng biyaya na katulad ng ipinagkaloob sa iba ay hindi ipinagbabawal lamang kung ito'y siyang magiging sanhi upang lalo siyang mapalapit sa Allah. Subalit ang kanyang pagnanais nito ay mula sa kanyang puso na walang pagtingin sa nakamit ng iba maging ito man ay nakahihigit.

 

Ngayon kapag ang taong ito ay gumalaw, na taglay itong pangingimbulo, siya’y naging mang-aapi patungo sa maling landas, na karapat-dapat ng parusa maliban kung tayo’y magsisi at magbalik loob sa Allah.

 

Ang pangingimbulo ay isa sa mga sakit ng puso, at ito’y isang karamdaman na naka-aapekto sa pangkalahatang bahagi ng sangkatauhan at iilan lamang ang ligtas mula dito. Kaya’t ito’y ang sinabi na: “Ang katawan ay kailan man ay hindi ligtas mula sa pangingimbulo, ngunit ang paninira  ay siyang naglabas dito, at ang pagkadakila ang nagkukubli nito.” Nasabi kay Al-Hasan Al-Basree, “Ang isang naniniwala ba ay nangingimbulo?” Ang sagot niya, “Ano ang nagdulot sa iyo ng pagkalimot kay Yosuf at ang kanyang mga kapatid, na walang ama? Ngunit itinago mo itong (pangingimbulo kapag lumalabas) na nakatago sa iyong puso, sapagkat ikaw ay hindi mananagot sa mga bagay na iyong hindi isinakatuparan sa pamamagitan ng salita o sa gawa.”

 

Kayat kung sinuman ang may pangingimbulo sa kanyang puso sa ibang tao, ang gamot nito ay pagtitiis at takot sa Allah, at kapootan ito na nasa kanyang puso. Ngunit ang mga tunay na may paninindigan laban sa kina-iinggitan maging ito man ay sa salita o sa gawa ay mapaparusahan siya dito, at ang may takot sa Allah at matiisin at hindi naging isa sa mga nang-aapi – siya’y makikinabang sa Allah sa kanyang taqwa.

 

Sa isang hadeeth,

 

“May tatlong kasalanan na walang ni isa ang ligtas: pangingimbulo, pagsuspetsa at ang may masamang pahiwatig. Maari ko bang sabihin sa inyo kung paano ninyo maaalis ito? Kung kayo ay mangingimbulo huwag mapoot, kapag kayo ay may suspetsa huwag ninyong gawin ito, at kapag kayo’y nakakita ng may masamang pahiwatig isawalang bahala ito.” [Iniulat ni Ibn Abi Ad-Dunya mula sa hadeeth ni Abu Hurayrah.

 

Sa Sunan mula sa Propeta, Sumakanya nawa ang kapayapaan,

 

“Kayo ay naapektuhan ng karamdaman ng sambayanan na dumating bago sa inyo – pangingimbulo at pagkapoot. Sila’y mga tagapagputol, hindi ibig sabihin ang nanggugupit ng buhok, datapwat ang tagapagputol ng relihiyon.” [At-Tirmidhi, at-Tabaranee at al-Hakim siyang nagsabi na ito’y saheeh].

 

Kayat tinawag niya ito na makatarungang karamdaman at kanyang tinawag ang suliranin sa kanyang salita. “At anong karamdaman ang nakahihigit sa suliranin." [Ahmad, Hakim atp, saheeh]

 

Sa unang hadeeth, ang pangingimbulo ay nabanggit kasama ng pagkapoot. Ito ay dahil sa ang nangingimbulo, unang-una sa lahat ay kinasusuklaman ang mga biyayang ipinagkaloob ng Allah sa kina-iinggitan, at simulang kapootan ang taong ito. Ito ay sapagkat ang pagkapoot sa bagay na kaloob ng Allah ay nagdudulot ng pagkapoot sa pinagkalooban ng biyaya, dahil sa kung ang biyayang ipinagkaloob ng Allah sa isang tao, ninanais niyang ang mga biyayang ito ay mawalay, at hindi sila mawalay maliban sa ang kina-iingitan ay mawalay din, samakatuwid, kanyang kinasusuklaman siya at ninanais na hindi siya nandoon.

 

Ang pangingimbulo ay sadyang nagdudulot ng pagnanasa at pagkapoot tulad ng ipinahayag ng Allah sa atin na sila’y magka-iba:

 

“Pagkatapos ay dumating sa kanila ang Kaalaman na nagmula sa isang pinagkaisang pagkapoot at pagnanasa.” [Aal `Imraan (3):19]

 

"Huwag kainggitan ang bawat isa, huwag ninyong kapootan ang iba, huwag ninyong kontrahin ang iba …..[Al-Bukhari at Muslim]

 

"Sa Kanya na may hawak sa aking kaluluwa, wala sa inyo ang tunay na naniniwala hanggang sa nanaisin niya sa kanyang kapatatid ang anumang ninanais niya sa kanyang sarili.” [Al-Bukhari at Muslim]

 

Ang kasakimam ay isang karamdaman katulad ng pagdalamhati, at pangingimbulo na nabanggit sa hadeeth, "Ang panibugho ay binubura ang magagandang gawain, tulad ng pag-ubos ng apoy sa kahoy.” [Sunan Ibn Majah]

 

Ito ay sapagkat ang naninibugho ay pinipigil ang sarili upang magkaroon ng magandang biyaya hindi tulad ng pangingimbulo na kinapopootan ang mga biyayang ipinagkaloob ng Allah sa kanyang mga alipin.

 

 

1
1062
تعليقات (0)